Populær serie

I serien "Komplett uforståelege songar vi gjerne syng med på" er turen denne gongen komen til Ante-songen:

Manne gal'gá ædni gán'da læt nu bivnut jå
Håi-lá-lá låi-lá-lá låi-lá-lá låi lá låi-låi-lå.
Håi-lá låi-lá-lá låi-lá-lá låi-lá-lá låi lá låi-låi-lå
Håi-lá låi-lá-lá låi-lá-lá låi-llá-lá låi lá låi-låi-lå

Gå dan gabb'ba bæska biddjala jå baddjeli
de dat baddjenieidat birra jåradæmen - jå
Håi-lá etc.

Gå dan lච'¶egávti biddjala jå baddjelii
de dat dálo-nieidat birra jåradæmen - jå
Håi-lá etc.

Gå dan alit dræssa biddjala jå baddjelii
de dat riv' guniedat birra jåradæmen - jå
Håi-lá-lá låi-lá-lá låi-lá-lá låi lá låi-låi-lå.
Håi-lá låi-lá-lá låi-lá-lá låi-lá-lá låi lá låi-låi-lå
Håi-lá låi-lá-lá låi-lá-lá låi-llá-lá låi lá låi-låi-lå

Neste veke: "Sukiyaki".

Ein slik morgon

Då eg kom ut på kjøkkenet var alt stille, men eg var heilt sikker på at eg hadde høyrt nokon snakke om meg, og at ordet "suppegjøk" hadde falle, etterfølgt av ein tørr latter.

Eit minne

Eg hugsar den dagen onkel Harald dukka opp att, etter å ha vore borte i fire år utan å gi frå seg eit livsteikn. Han gjekk rett på rommet sitt og la seg og sa vi berre kunne setje inn mat til han gjennom sprekken under døra. Men sprekken var altfor smal.

Litt skikk og bruk

Det kan ofte vere vanskeleg å vite kva ein skal gjere når ein kjem til kiropraktoren etter eit par månaders pause og oppdagar at han sidan sist har fått nokre merkelege skalla flekkar på hovudet. Skal ein ta oksen ved horna, så å seie, og framføre eit muntert: "Skal seie du har fått nokon merkelege skalla flekkar på hovudet. Kva er det for noko?", for å lette på stemninga (sidan de begge to er bevisste om at du no har lagt merke til flekkane). Eller skal du tvert imot la vere å seie noko som helst? Her vil vi på det mest innstendige rå til å prøve siste alternativ. Dersom kiropraktoren sjølv tar initiativ til ein samtale om dette, derimot, stiller saka seg annleis. Då kan du berre håpe på at han vil fatte seg i kortheit. Og det vil vere feil frå di side å kome trekkande med ei tante som ein gong leid av noko liknande, sjølv om det skulle vere sant.

Vaskebjørnens hemn

Bildet er tatt berre få minutt før vaskebjørnen utførte sin fryktelege hemn.

Det er ikkje verre

Mange har lurt paa korleis det kan ha seg at eg alltid slepper lynraskt gjennom alle folkemengder, ikkje minst utanfor utestader i store byar. Svaret er at eg bruker det gamle trikset og seier med kraftig stemme: "Slipp meg frem, jeg er norsk lege!" Ikkje minst i utlandet har dette god effekt. Men om alle no begynte aa gjere det same, ville nok effekten snart avta.

Olafr Havrevold er død

Det som gjer det endå tristare er at han døydde alt i 1972. Tankane våre går først og fremst til den nærmaste familien, men også til andre som stod han nær. Så er altså endå ein epoke over.