Avsløring

Desse to mennene har nettopp funne opp ein reiskap som skal brukast til å slette internett.

Forbrukarspalta: Lus i håret på lykketroll

Vi har tidlegare - for ein ti års tid tilbake - tatt opp problemet med lus i håret på lykketroll. Vi har no fått indikasjonar på at vi tok noko lett på problemet sist. Då lykketrollet (frå 1966) nyleg var inne på sørvis, blei det slått fast at dei små krypa som atter hadde gøymt seg i håret ikkje var lus, men nokre brunaktige åme-liknande kryp. Uansett, særleg apppetittlege er dei ikkje, og dei må berre fjernast. Invester i eit middel mot brunaktige åmer og andre kryp i ein fargehandel. Å setje fyr på heile håret er utan tvil effektivt, men eit skalla lykketroll er vel ikkje akkurat det du hadde tenkt deg? Særleg når det gjeld eitt som har tent deg trufast gjennom nærmare førti år.

(Bildet er sjølvsagt ikkje det autentiske lykketrollet, men eit simpelt illustrasjonsfoto.)

Spørsmål og svar

Sidan Fiskerens venn har opparbeidd seg eit rykte for å ha svar på det meste, kjem det også inn stadig fleire spørsmål. Det siste er frå ein lesar som lurer på: Kor stor var eigentleg Solfrid "Winnie" Heier i Polen? Går ut frå at dette (t.v.) kan vere ein liten indikasjon.

Godt å tenkje på

Alle desse er no på Facebook.

Kva er den finaste sommarlyden?

Lyden av ein pungdjevel i doggvått gras.

(Om lesarane kjenner på seg at dei veit om endå finare sommarlydar, så har dei no sjansen til å bevise det.)

Livet og det heile

Det har vore litt stilt her ei stund, men kva gjer vel det? Litt stillheit har ingen vondt av. Så høyrer ein lettare susinga i vassrøyra og forfedranes tunge steg over loftsplankane. Eg har vore opptatt med mi eiga bursdagsfeiring eit par veker, men no er det jamt slutt. Litt skuffa over at foreldra mine gløymde dagen denne gongen også, ein kjem visst aldri heilt over slikt, sjølv om ein ikkje forventar seg noko.

Jamt slutt trudde eg også det var då eg her om kvelden fekk besøk av denne karen (bildet over). Det blei ein litt tvungen samtale, han hadde ikkje så mykje å by på, eg slapp fort opp for underhaldande anekdotar, og blei eigentleg litt sjokkert over at eg har så få på lager. Etter kvart forstod eg at det ikkje var noko spesielt han ville, utover å ha nokon å prate med ei stund. Og då vi hadde site der nokre timar til og kommunikasjonen ikkje hadde tatt seg opp i nemneverdig grad, bad eg han berre om å gå, noko han då òg gjorde. Dette besøket burde truleg ha mant til litt ettertanke, men kan vel ikkje seie at det gjorde det.

Men alle pungdjevlar var ikkje døde

Første sommarferien.