Ein uhyggeleg stad

Akkurat her sa far min noko så forferdeleg stygt til meg at eg framleis, meir enn tretti år etter, blir fylt med uhygge når eg går forbi.

Eit kjent fenomen

Dei fleste har vel opplevd det same, ein finn eit vakkert motiv, t.d. av Lusterfjorden, ein stiller inn, og straks kjem ein idiot med ryggsekk og stiller seg framfor og øydelegg alt saman.

Ein av dei dagane

Eg håpte i det lengste at det berre var ein draum, men etter to koppar kaffi skjønte eg at eg var vaken. Eg sa: "Sei noko!" Men ikkje eit svar.

Sponsorane mine

Ein sommardag då dei ikkje hadde så mykje å gjere på.

Oppsummering så langt

Etter fem dagar er det vel tid for å oppsummere erfaringane så langt. Og vi tilstår at vi har vakla mykje, mellom tvil og tru. Eit spørsmål som har meldt seg gong på gong er dette: Er det nokon vits i? Vil ikkje det mest miskunnsame vere å slette denne bloggen? (Det var kanskje to spørsmål, men det gjer vel ingenting.) Men så har vi tenkt på alle dei som har hatt tillit til oss, dei som har sendt oss ganske betydelege pengegåver, og dei som har tatt oss med i bønene sine. Det siste har vore avgjerande, og vi kan i dag, på 20.-dagen, melde at Fiskerens Venn held fram. Iallfall inntil vidare.

Vondt barndomsminne (rekonstruksjon)

Årets dyr 2006

Vi gratulerer!

NETTVERKET MITT

ÅTVARING

Dersom du kan lese dette, har det skjedd ein alvorleg feil.